اثر دو هفته تی پر بر سطوح هورمون رشد و کورتیزول پلاسمای خون و عملکرد شناگران زن

مونا رضایی, مسلم بای, سمیه نامدار طجری

چکیده


هدف : هدف از اجرای تحقیق حاضر، بررسی اثر دو هفته تی پر بر سطح هورمون رشد و کورتیزول خون و عملکرد شناگران زن شهر اراک بود. روش شناسی: در این تحقیق تعداد 30 آزمودنی 12 هفته تحت برنامه تمرینی بیشینه در آب و خشکی قرار گرفتند، سپس به طور تصادفی به دو گروه کنترل (15n=) و آزمایشی (15n=) تقسیم شدند، گروه کنترل با همان رویه سابق به تمرین ادامه دادند و گروه آزمایشی دوره تی پر 2 هفته‌ای را گذراندند. در طول دوره تی‌پر شدت تمرین ثابت ماند اما حجم تمرین کاهش پیدا کرد. در ابتدای دوره تمرین، قبل و پس از اجرای دوره تی‌پر، آزمون سنجش بیشینه اکسیژن مصرفی، خونگیری به منظور ثبت تغییرات هورمونی(کورتیزول و هورمون رشد) در اثر دوره تی‌پر و تست گیری از عملکرد( 50 و 100 متر) همه نمونه‌ها انجام گرفت.جهت تجزیه و تحلیل داده های حاصل، از آزمون آماریt همبسته و مستقل در سطح معناداری (05/0P<) استفاده شد. نتایج: پس از انجام دوره تی‌پر 2 هفته‌ای، میانگین سطح کورتیزول پلاسمای شناگران تغییر معناداری پیدا کرد(05/0P<)، سطوح هورمون رشد تغییر معناداری نداشت (05/0P>) و عملکرد شنای 50 و 100 متر گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل بهبود یافته است(05/0P<). نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر از وجود دوره تی پر 2-هفته ای در شنا حمایت می کند و به نظر می رسد که از اثربخش ترین شیوه ها جهت کسب نتایج مفید تمرینی باشد.

واژگان کلیدی


حجم تمرین، تغییرات هورمونی، بهبود عملکرد، ورزشکاران، تمرین تی پر

تمام متن:

PDF

منابع و مآخذ مقاله


منابع

Halson SL, Bridge MW, Meeusen R, Busschaert B, Gleeson M, Jones DA, Jeukendrup AE .(2002). Time course of performance changes and fatigue markers during intensified training in cyclists. Journal of Applied Physiology. 93(3): 947-956.

Coutts AJ, Wallace LK, Slattery KM. (2007). Monitoring changes in performance, physiology, biochemistry and psychology during overreaching and recovery in triathles. International Journal of Sports Medicine 28(2):125-34.

Banister EW, Carter JB, Zarkadas PC. (1999). Training theory and taper Validation in triathlon athletes. European Journal Applied Physiology. 79(2): 182-191.

Costill DL, Thomas R, Robergs RA. Pascoe D, Lambert C, Barr S, Fink WJ. (1999). Adaptations to swimming training: influence of training volume. Medcine Scientific Sports Exercise. 23(3): 371-377.

Banister EW, Zarkadas PC. (2000). Training theory and taper Validation in triathlon athletes. European Journal of Applied Physiology. 80(1): 34-42.

بومپا،ت.(1381). اصول و روش شناسی تمرین از کودکی تا قهرمانی.(ترجمه خسرو ابراهیم). تهران: یزدانی.(1998).

Hurley BF, Hagberg JM, Allen WK, Sealls DR, Young JC, Cuddihee RW, Holloszy JO. (2001). Effect of training on blood loctat levels during sub maximal exercise. Journal of Applied Physiology. 56(5): 1260-4.

Halson SL, Lancaster G, Jeukendrup AE, Gleeson M. (2003). Immunological responses to overreaching in cyclists. Medicine Scientific Sports Exercise. 35(5): 854-861.

Halson SL, Jeukendrup AE. (2004). Does overtraining exist? An analysis of overreaching and overtraining research.Sports Medicine. 34(14): 967- 981.

Houmard JA, Johns A. (1997). Effects of Taper on swim performance. Practical Implications Sport Medicine. 17(3): 224-232.

Johns RA, Houmard JA, et al. (1992). Effect of taper on swim power, stroke distance, and performance. Medicine Scientific Sports Exercise. 24(10):1141-1146.

Costill DL, Thomas R, Robergs RA. Pascoe D, Lambert C, Barr S, Fink WJ. (2001). Adaptations to swimming training: influence of training volume. Medicine Scientific Sports Exercise. 23(3): 371-377.

Coutts AJ, Wallace LK, Slattery KM. (2007). Monitoring changes in performance, physiology, biochemistry and psychology during overreaching and recovery in triathles. International Journal of Sports Medine. 28(2):125-34.

Mäestu J, Jürimäe J, Jürimäe T. (2003). Hormonal reactions durin heavy training stress and following tapering in high trained male rowers. Hormonal Metabolic Research. 35(2):109-13.

Houmard JA, Johns A. (2000). Effects of Taper on swim performance. Practical Implications Sport Medicine.17(2): 145-157.

Tanaka H, Monhan KD, Seals DG. (2001). Age-Predicted maximal heart rate revisited. American College Cardiology. 37(1):153-156.

Bonifizi M, Sardella F. Lupo C. (2000). Preparatory versus main competitions: differences in performances, lactate responses and pre-competition plasma cortisol concentrations in elite male swimmers, European Journal of Applied Physiology. 82(5):368-73.

Zahsaz F, and Farhangi N. (2011). Interleukin-6 and Cortisol responses to one and two weeks of tapering in endurance male swimmers. World Applied Sciences Journal. 14(7): 1064- 1071.

Hooper SL, Mackinnon LT, Hanrahan S. (1997). Mood States as an indication of stakeness and recovery. International Journal of Sports Psychology. 28(1): 1-12.

Vollard NB, Cooper CE, Shearman JP. (2006). Exercise-Induced oxidative stress in overload training and tapering. Medicine Scientific Sports Exercise. 38(4):1335-41.

Thomas L, Busso T. (2005). A theoretical study of taper characteristiocs to optimize performance. Medicine Scientific Sport Exercise. 37(9): 1615-21.

Shearman JP, Hamlin. (2002). Effect of tapered normal and interval training on performance of standard bread pacers. Equine Veterinary Journal.34 (4):395-9.

Papoti M, ET all. (2007). Effects of taper on swimming forces and swimmer performance after an experimental ten-week training program. Journal of Strengh and Conditioning Research. 21(2):538-42.

Meur Y. et al. (2012).Tapering for competition. Journal of Science & Sport. 27(1):77-78.

Jürimäe J. et al. (2011). Peripheral signals of energy homeostasis as possible markers of training stress in athletes. Journal of Metabolism-Clinical and Experimental. 60(3): 335–350.

Edward d., Kurlander L. (2010). Women's intercollegiate volleyball and tennis: Effects of warm-up, competition, and practice on saliva levels of cortisol and testosterone. Journal of Hormones and Behavior. 58: (4): 606–613.

Birzniece V., Nelson A., Ho K.Y. (2001). Growth hormone and physical performance. Trends in Endocrinology and Metabolism. 22(5):171-178.

Birzniece V. et al. (2011). Growth hormone and physical performance. Journal of Trends in Endocrinology and Metabolism. 22(5):171-178.

Bosch J. et al. (2012). Tracking growth hormone abuse in sport: Performance of marker proteins in a controlling setting. Journal of Analytical Chimical Acta. (745): 118– 123.

Wahl P. et al. (2010). Effect of high- and low-intensity exercise and metabolic acidosis on levels of GH, IGF-I, IGFBP-3 and cortisol. Journal of Growth Hormone & IGF Research. 20(5):380-385.

Mujica I., Padila S. (2003). Scientific Bases for precompetition tapering performance. Medicine & Science in Sports & Exercise. 35(7):1182- 1187.


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.