اثر12 هفته تمرین هوازی بر غلظت گرلین و هورمون‌های انسولین، رشد و کورتیزول پلاسمایی و رابطه بین آنها در موش‌های نر

حسین عابد نظری, مرضیه مزرعه خطیری, سجاد احمدی زاد

چکیده


هدف: هدف این پژوهش تعیین تغییرات گرلین پلاسما به دنبال12 هفته تمرین هوازی با شدت متوسط در موش‌های نر صحرایی و همچنین بررسی ارتباط بین تغییرات گرلین تام پلاسما با تغییرات هورمون‌های انسولین، رشد وکورتیزول بود. روش‌ها: برای انجام این تحقیق تعداد 20 سر موش به دو گروه کنترل(9=n) و تمرین(11=n) تقسیم شدند. موش‌های گروه تمرین به مدت 12 هفته، یک برنامه تمرين استقامتي با شدت متوسط دویدن روی نوارگردان بدون شیب (به مدت 60 دقیقه با سرعتm/min 25 معادل Vo2max%65 برای 5 جلسه در هفته) را اجرا نمودند. بعد از اتمام دوره تمرین و به فاصله 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین نمونه‌های خون جمع آوری شد و برای اندازه‌گیری گرلین، گلوکز، انسولین، هورمون رشد و کورتیزول تحلیل شدند. داده-های دو گروه با استفاده از t مستقل مقایسه شدند. نتایج: سطوح گرلین پلاسما در گروه کنترل 85/25±68/86 پیکوگرم بر میلی‌لیتر بود.این مقدار درگروه تمرین به مقدار41/5±72/59 پیکوگرم بر میلی‌لیتر کاهش داشت و از نظر آماری معنی‌دار بود (0001/0>P و 9/6 = t). با این حال، 12 هفته تمرین استقامتی تاثیر معنی‌داری بر وزن موش‌ها (80/0=p ،258/ 0=t) سطوح گلوکز(262/0=p ،15/1=t)، انسولین(1/0=p , 73/1=t) و هورمون رشد(97/0=p ,75/1- =t) وکورتیزول (084/0=p,82/1- =t) نداشت .نتایج ضریب همبستگی نیز ارتباط معنی داری را بین گرلین وگلوکز، انسولین، هورمون رشد وکورتیزول نشان نداد (05/0p>). بحث و نتیجه‌گیری : نتیجه پژوهش حاضر نشان داد که 12 هفته دویدن بر روی نوارگردان با شدت متوسط منجر به کاهش معنی‌دار سطوح پلاسمایی گرلین در موش‌های نر صحرایی شد و تاثیر معنی‌داری بر سطوح متغیرهای دیگر و رابطه بین آنها نشان نداد. می‌توان نتیجه گرفت تغییرات گرلین می‌تواند تابعی از عوامل دیگر مانند مدت و شدت تمرین و ناشتایی همراه با کاهش معنی‌دار وزن باشد و نیز تغییرات گرلین و هورمون رشد را می‌توان مستقل از هم دانست.

واژگان کلیدی


تمرین هوازی،گرلین، موش صحرایی ، گلوکز، انسولین ، هورمون رشد،کورتیزول

تمام متن:

PDF

منابع و مآخذ مقاله


منابع:

Kopelman PG. (2002) .Obesity as a medical

problem. Nature.404: 635–64

Hillebrand JJG, de Wied D, & Adan RAH.

(2002). Neuropeptides, food intake and body

weight regulation: a hypothalamic focus.

Peptides, 23: 2283–2306

Kojima M, H. Hosoda, Y. Date, and et.al

(1999).Ghrelin is a growth hormone releasing

acylated peptide from stomach, Nature

656–660.

Kojima M, Hosoda H, Kangawa K.and et.al

(2001). Purification and distribution of

ghrelin: the natural endogenous ligand for the

growth hormone secretagogue receptor. Horm

Res; 56 Suppl 1:93-7.

Kojima M, Hosoda H, Matsuo H, Kangawa

K.and et.al (2001). Ghrelin: discovery of the

natural endogenous ligand for the growth

hormone secretagogue receptor. Trends

Endocrinol Metab, 12(3):118-22.

Kojima M., Kangawa K. (2008); Structure

and function of ghrelin. Results, Probl Cell

Differ. 46: 89-115.

Revollo JR, Korner A, Mills KF, and et al.

(2002) “Insulin regulates plasma ghrelin

concentration”.J Clin Endocrinol Metab; 87:

-4000.

Broglio F, Benso A, Castiglioni C, and et al.

(2003) “The endocrine response to ghrelin as

a function of gender in humans in young and

elderly subjects”. J Clin Endocrinol Metab;

:1537-42.

Fathi R, Ghanbari-Niaki A, Rahbarizadeh F,

and et.al (2009).The effect of exercise on

plasma acylated ghrelin concentrations and

حسين عابد نظري و همكاران

gastrocnemius muscle mRNA expression in

male rats. Iranian Journal of Endocrinology

and Metabolism; 10:519-26.[Farsi]

Dall R, Kanaley J, Hansen TK, et al.

(2002).Plasma ghrelin levels during exercise

in healthy subjects and in growth hormonedeficient

patients. Eur J Endocrinol; 147:65–

Ghanbari-Niaki A: (2006).Ghrelin and

glucoregulatory hormone responses to a single

circuit resistance exercise in male college

students.Clin Biochem; 39: 966–970.

Kraemer RR, Durand RJ, Hollander DB, and

et.al(2004).Ghrelin and other glucoregulatory

hormone responses to eccentric and

concentric muscle contractions. Endocrine;

: 93–98.

Schmidt A, Maier C, Schaller G, et al. (2004).

Acute exercise has no effect on ghrelin

plasma concentrations. Hormone Metabolism

Research; 36:174–7

Kraemer RR, Castracane VD. (2007).Exercise

and humoral mediators of peripheral energy

balance: ghrelin and adiponectin

(minireview).Exp Biol Med (Maywood); 232:

-94.

Foster – Schubert KE, McTiernan A, Frayo

RS, and et.al (2005).” Human plasma ghrelin

levels increase during a one – year exercise

program”. Journal clinical Endocrinol Metab,

: 820–825.

leidy HJ,Gardner JK, Frye BR,Snook and

et.al(2004).Circulating ghrelin is sensitive to

changes in body weight during a diet and

exercise programin normal-weight young

women.J Clin Endocrinol Metab;89(6):2659-

Ghanbari-Niaki A, Abednazari H, Tayebi SM,

Hossaini-Kakhak A, Kraemer RR. (2009)

Treadmill training enhances rat agouti-related

protein in plasma and reduces ghrelin levels in

plasma and soleus muscle. Metabolism; 58:

-52.

Ghanbari-Niaki, Abednazari H, kraemer

(2010). ”Time-course alterations of plasma

and soleus agouti-related peptide and

relationship to ATP, glycogen, cortisol, and

insulin concentrations following treadmill

training programs in male rats. Horm Metab

Res. 2011 Feb; 43(2):112-6.

Andersson U, Treebak JT, Nielsen JN,

et.al(2005).Exercise in rats does not alter

hypothalamic AMP-activated protein kinase

activity.Biochem Biophys Res

Commun.8;329(2):719-25.

Rijke C E de, J J G Hillebrand, L A W

Verhagen, et.al (2005) “Hypothalamic

neuropeptide expression following chronic

food restriction in sedentary and wheelrunning

rats”. Journal of Molecular

Endocrinology.35, 381–390.

De Souza MJ, Leidy HJ, O'Donnell E, Lasley

B, Williams NI,(2004).Fasting ghrelin levels

in physically active women: relationship with

menstrual disturbances and metabolic

hormones. J Clin Endocrinol Metab;

(7):3536-42.

Ghanbari-Niaki A, Soltani R, Shemshaki A,

and Kraemer RR.( 2010).Effects of acute

ethionine injection on Plasma ghrelin and

Obestatin levels in trained male

rats.Metabolism; 59: 982-7.

Klok MD, Jakobsdottir S, Drent ML.

(2007).The role of leptin and ghrelin in the

regulation of food intake and body weight in

humans: a review. Obes Rev; 8: 21-34.

Tschop M, Smiley DL, Heiman ML.

(2000).”Ghrelin induces adiposity in rodents”.

Nature; 407(6806):908-13.

van der Lely AJ, Tschop M, Heiman ML,

Ghigo E.(2004) Biological, physiological,

pathophysiological, and pharmacological

aspects of ghrelin. Endocr Rev; 25:426- 57.

Erdmann J, Tahbaz R, Lippl F, Wagenpfeil S,

Schusdziarra V. (2007). Plasma ghrelin levels

during exercise – effects of intensity and

duration. Regul Pept; 143: 127-35.

Mager U, Kolehmainen M, de Mello VD,

Schwab and et.al (2008) Expression of ghrelin

gene in peripheral blood mononuclear cells

and plasma ghrelin concentrations in patients

with metabolic syndrome. Eur J Endocrinol;

:499–510.

Morpurgo PS, Resnik M, Agosti F, and et.al

(2003). Ghrelin secretion in severely obese

subjects before and after a 3-week integrated

body mass reduction program. J Endocrinol

Invest; 26: 723-7.

Yildiz BO, Suchard MA, Wong ML, and et.al

(2004.)Alterations in the dynamics of

circulating ghrelin, adiponectin, and leptin in

human obesity. Proc Natl Acad Sci U S A;

: 10434-9.

Mirzaei B, Irandoust K, Rahmani-Nia F,

Mohebbi H,Hassan-Nia S.(2009)Un acylated

ghrelin levels increase after aerobic exercise

program in obese women. Brazilian Jouranal

of Biomotricity; 3: 11-20.

Date Y, Murakami N, Kojimi M, and et al.

(2000) “Central effects of a novel acylated

peptide, ghrelin, on growth hormone release

in rate”. Biochem Biophys Res Commun 275.

. Date Y, Nakazato M, Hashguchi S, et al.

(2002). “Ghrelin is present in pancreatic

alpha-cells of human and rat stimulates

insulin secretion”. Diabetes;51:124–9

Lazarczyk MA, Lazarczyk M, & Grzela T.

(2003).Ghrelin: a recently discovered gut –

brain peptide (Review). Int. J. Molecular

Medicine, 12: 279 – 787.

Hosoda H, Kojima M, Kangawa K. (2002).

Ghrelin and the regulation of food intake and

energy balance. Mol Interv; 2(8):494-503.

Arvat E, Maccario M, Di Vito L, Broglio F,

and et.al (2001). Endocrine activities of

ghrelin, a natural growth hormone

secretagogue (GHS), in humans: comparison

and interactions with hexarelin, a nonnatural

peptidyl GHS, and GH-releasing hormone.

Journal Clinical Endocrinology Metabolism


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.