اثر یک دوره تمرین پلایومتریک و بی تمرینی پس از آن بر تغییرات رابطه نیرو سرعت

بهمن میرزایی, نوید لطفی, حسین رستم خانی, حمدالله هادي

چکیده


هدف تحقیق: هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر یک دوره تمرین پلایومتریک و بی تمرینی پس از آن بر تغییرات رابطه نیرو- سرعت بود روش تحقیق: 40 دانشجوي فعال با میانگین و انحراف استاندارد سن 3/2±24 سال . وزن 6/5±75 کيلوگرم و قد 3/8±176 سانتی متر بطور داوطلبانه در مطالعه حاضر شرکت کردند. آزمودنیها به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. سرعت انقباض عضله و فعالیت الکتریکی عضله به ترتیب بوسیله دستگاه هاي بیودکس و الکترو میوگراف (EMG) اندازه گیري شد. گروه کنترل فعالیت هاي روزانه خود را انجام دادند و آزمودنیهاي گروه تجربی به مدت شش هفته در یک برنامه تمرین پلایومتریک شرکت کردند. پس از جمع آوري دادهها در سه مرحله پیش از آزمون، پس از تمرین و پس از دوره بیتمرینی، از آزمونهاي آماريtمستقل،آناليز واريانس با اندازه گیري مکرر و آزمون تعقیبی توکی براي مطالعه اختلاف پیش آزمون، پس از دوره تمرین و پس از دوره بی تمرینی استفاده شد.نتایج: افزایش معناداري درEMG ثبت شده آزمودنیها در دوره هاي پس از تمرین در حرکات با سرعت هاي مختلف و کاهش EMG پس از بی تمرینی در حرکات آهسته و متوسط مشاهده شد 05/0>P در گروه کنترل تغییر معنی داري در نتایج EMG در پیش آزمون،پس آزمون 1 و پس آزمون 2 مشاهده نشد. نتیجه گیري: به نظر میرسد کاهش فعالیت الکتریکی عضله متعاقب دوره بی تمرینی به مقادیر پیش از تمرین، به علت پایین بودن شدت حرکت در این دوره باشد زیرا انجام حرکات با حداکثر سرعت موجب شد تا سازگاريهاي فیزیولوژیک ناشی از تمرین حفظ شوند. در این حالت فعالیت الکتریکی ثبت شده بدون تغییر و برابر با داده هاي پس از تمرین باقی ماند

واژگان کلیدی


تمرین پلایومتریک، بی تمرینی، رابطه نیرو – سرعت

تمام متن:

PDF

منابع و مآخذ مقاله


-


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.